Homeopatia pomimo uznania i legalizacji w Unii Europejskiej, oraz poprzez WHO - światową Organizację Zdrowia, wciąż jednak mam małe zastosowanie, bynajmniej w Polsce, być może dlatego że wciąż wielu kojarzy się ze znachorami lub chińską medycyną. Tymczasem historia zaczęła się tak... W czasie dokonywania transkrypcji książki dzieła badacza, niejakiego Williama Cullena, Samuel Hahnemann natknął się na notatki na zagadnienie chininy w zastosowaniu w leczeniu malarii. Sugeruje się tam iż chinina ,,wzmacnia" żołądek, a to poprzez wzgląd na jej ściągające cechy. Hahnemann sam na sobie wybadał właściwości chininy, i tu szok! Odkrył, iż po zażycie chininy skutkowało u niego wystąpiły u niego symptomami tożsamymi z malarią. Skonkludował, iż chinina leczy objawy, których jest powodem u zdrowego. Tym sposobem zrodziła się reguła ,,sine qua non", tzn. "podobne trzeba leczyć podobnym", po łacinie Similia similibus curantur. Regułę ów przed Hahnemannem wyznawali już  Hipokrates, po nim Paracelsus, aż do współczesności. Zostały to pierwsze zastosowania rozcieńczenia homeopatyczne na świecie.