Żaden prawdziwy gracz nigdy nie skorzysta z oszustwa, gdy gra w jakąś grę. To plama na honorze. Kody do gier i inne tricki są zakazane, dopóki gry się nie przejdzie - takie jest założenie honorowej walki zdobycie ostatecznego trofeum. Dlaczego więc spora większość ludzi, którzy, gdy tylko odkryją kody do jakiejś gry, natychmiast je wypróbowują? Jedna odpowiedź brzmi: bo tak jest łatwiej. Jeśli łatwiej strzelać do nieprzyjacielskich wojsk, gdy ich żołnierze nie mogą zadać żadnej krzywdy graczowi? Jeśli łatwiej wydostać się z labiryntu, gdy można wyjść z niego, przenikając przez ścianę? Wszyscy młodzi, którzy zasiadają do laptopa, żeby rozerwać się lub odrobinę wyżyć, w dużej liczbie przypadków włączają grę bardziej z nudów niż z ciekawości i nie po to, żeby po walce o oceny walczyć jeszcze o zdarzenie do następnego levelu. Dlatego, gdy tylko posiadają skrypty, starają się ich. Wprowadzanie programów poprzez twórców gier jest swego rodzaju tradycją - programiści uwielbiają umieszczać w kodzie gry takie ukryte smaczki. Chyba w każdej grze można użyć takich tricków jak nieśmiertelność, przechodzenie przez ściany, otrzymanie amunicji albo innych przedmiotów, na które w grze normalnie powinno się zapracować albo je odnaleźć. Korzyść z wprowadzania kodów może być zupełnie wymierna - poza reklamą, zapowiedziami i recenzjami gry powstają wtedy artykuły dla graczy o takich ukrytych smaczkach - można powiedzieć, że jest to delikatne przedłużenie marketingu. Tak czy siak kody psują wrażenie z każdej gry. Jeżeli w grze można wszystko za darmo, bardzo prędko się nudzi.