O historii tanga
Przeszłość tanga rozpoczyna się w pod koniec XIX stulecia. W tych czasach taniec do miasta przywieźli ze sobą compadres, czyli przesiedleni gauczos. Wieczorami bawili się w barach i domach publicznych. W czasie rozrywki asystowały im panie lekkich obyczajów i imprezy z barów przenosiły się do domów publicznych. W późniejszych latach najlepszych tancerzy zaczęto zapraszać do bardziej prestiżowych lokali, jednak elita Buenos Aires wyklęła taniec, uznając go za zdrożny. Dopiero powodzenie tanga na starym kontynencie i w Stanach Zjednoczonych spowodowała w latach dwudziestych "powrót" tańca do Argentyny i jego popularność. W tym momencie droga do rozkwitu tanga stanęła otworem. Powstała duża ilość orkiestr, kompozytorzy tworzyli tańczone do dziś przeboje, parkiety wypełniły się tangueros. Fetyszem tanga argentyńskiego stał się bandeon - przywieziony z Niemiec instrument, podobny do akordeonu. Znaczną funkcję w historii tanga mieli imigranci ze starego kontynentu. W linii melodycznej tanga możemy zauważyć dźwięki habanery, polki, walca i innych tańców z Europy. Nieodłączna nostalgia za opuszczonym domem przekładała się na muzykę - zdecydowanie bardziej płaczliwą i marzycielską w porównaniu do wcześniejszego tanga. Spowodowało to ogromne zróżnicowanie tanga - mamy w nim zarówno pogodną milongę Canaro, jak i smutne, nostalgiczne tanga Demare.
Adres www: http://251.202.160.39
