Grypa. Wirusy i szczepienia
Grypa znana jest od starożytności, ale wciąż groźna mimo postępu medycyny. Chorujemy na nią kilkukrotnie, nie uzyskując odporności, tak jak w przypadku wielu innych zakaźnych chorób. Walka z nią oznacza podejmowanie coraz to nowych wyzwań. A winien temu jest wirus wywołujący chorobę. Wirus grypy wyodrębniony został w latach trzydziestych poprzedniego wieku.
Wyszczególniono gatunki wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie wyłącznie dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z tych trzech wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, nawet marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy lub nieznaczne objawy tej choroby, głównie pośród dzieci.
Gatunki A i B wywołują jednak zachorowania na dużą i wielką skalę: A odpowiada za pandemie nawracające przeważnie co kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące mniej więcej co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze skutki ma natomiast skok antygenowy właściwy wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, by jednak szczepić się każdego roku. Przynajmniej po to, aby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się omal w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w kolejnym sezonie epidemicznym.
Wyszczególniono gatunki wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie wyłącznie dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z tych trzech wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, nawet marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy lub nieznaczne objawy tej choroby, głównie pośród dzieci.
Gatunki A i B wywołują jednak zachorowania na dużą i wielką skalę: A odpowiada za pandemie nawracające przeważnie co kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące mniej więcej co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze skutki ma natomiast skok antygenowy właściwy wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, by jednak szczepić się każdego roku. Przynajmniej po to, aby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się omal w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w kolejnym sezonie epidemicznym.
Adres www: http://254.37.45.0
