Autyzm
Autyzm wczesnodziecięcy to choroba rozwoju emocjonalnego o konsekwencjach do końca nie zrozumianych. Często uaktywnia się po czasie wczesnego, zasadniczo właściwego rozwoju dziecka. Nie jest prostolinijną chorobą - ma dość rozbudowany obraz.
Cechą wybitnie niepowtarzalną zjawiska autyzmu jest fakt, że chory robi się niezdolne do zwykłego udziału w życiu rodzinnym, do naturalnych emocjonalnych kontaktów dotykowych . Nie może pojąć otaczającego je życia i nie potrafi stworzyć kontaktu z rówieśnikami.
Charakterystyczna jest nadwrażliwość na bodźce dźwiękowe na światło i obrazy. Najprawdopodobniej mikrouszkodzenie mózgu powoduje, że chory nie umie postrzegać i właściwie interpretować napływających z każdego miejsca bodźców. Wielość sygnałów tworzy chaos. Chory radzi sobie w tym momencie ukryciem w izolację - zaprzestaje odbierać sygnały i reagować. By się zabezpieczyć tworzy swój odrębny świat autystyczny.
Wynikiem ucieczki są tzw. nieproste zachowania (długotrwałe stany pobudzenia na przemian z apatią, krzyki, powtarzanie w kółko określonych fraz). Objawy te nie są pojęte dla tzw. normalnego społeczeństwa, ponieważ na twarzach dzieci nie ma oznak upośledzenia stąd odbierane są jako efekt nieodpowiedniego wychowania, bądź frustracji rodziców.
Nie istnieje lekarstwo na autyzm. Jak na razie priorytetową formą pomocy pacjentowi jest indywidualna dostosowana do każdego pacjenta, prowadzona z udziałem dzieci i rodziców terapia. To jednakże wymaga bezustannego obcowania z wyspecjalizowanymi terapeutami i ośrodkami.
Duża część ro
Cechą wybitnie niepowtarzalną zjawiska autyzmu jest fakt, że chory robi się niezdolne do zwykłego udziału w życiu rodzinnym, do naturalnych emocjonalnych kontaktów dotykowych . Nie może pojąć otaczającego je życia i nie potrafi stworzyć kontaktu z rówieśnikami.
Charakterystyczna jest nadwrażliwość na bodźce dźwiękowe na światło i obrazy. Najprawdopodobniej mikrouszkodzenie mózgu powoduje, że chory nie umie postrzegać i właściwie interpretować napływających z każdego miejsca bodźców. Wielość sygnałów tworzy chaos. Chory radzi sobie w tym momencie ukryciem w izolację - zaprzestaje odbierać sygnały i reagować. By się zabezpieczyć tworzy swój odrębny świat autystyczny.
Wynikiem ucieczki są tzw. nieproste zachowania (długotrwałe stany pobudzenia na przemian z apatią, krzyki, powtarzanie w kółko określonych fraz). Objawy te nie są pojęte dla tzw. normalnego społeczeństwa, ponieważ na twarzach dzieci nie ma oznak upośledzenia stąd odbierane są jako efekt nieodpowiedniego wychowania, bądź frustracji rodziców.
Nie istnieje lekarstwo na autyzm. Jak na razie priorytetową formą pomocy pacjentowi jest indywidualna dostosowana do każdego pacjenta, prowadzona z udziałem dzieci i rodziców terapia. To jednakże wymaga bezustannego obcowania z wyspecjalizowanymi terapeutami i ośrodkami.
Duża część ro
Adres www: http://72.218.161.165



